تبليغاتX
گنبد کبود -

تک تک از این چراغ ها کم می شود

اما مرا نه خواب...

شوری دارم که بر ساز نمی آید اینبار.

زمین را به گردنم می آویزم

 ونخی بر انگشت

که بماند یاد خیالهایی که میروند.

تصویرم بر آینه سنگین نیست امشب

نخ این بادبادک

در دست باد است.

نوشته شده توسط سمیرا کریمی در ساعت 15:49 | لینک  |