تبليغاتX
گنبد کبود -

می نوشم..

فراموش می کنم پاهایم را..

فراموشی ام میرود تا کوکب خانم

که زنی بود پاکیزه...

می نوشم..

و لبها ی داغم

ماهی کوچک سفره ات میشود.

تحویل می شود سال

تحویل نمی گیرم

نگرفته ام هرگز

می رقصم در گوشه ای از اتاق

با گوشه ای از سه گاه

من جهان چرت و پرت هایم را بالا آورده ام

حواسم را میگیرم در دست

می گذرم صوت زنان از همه چیز...

نوشته شده توسط سمیرا کریمی در ساعت 16:34 | لینک  |