خوابم که میبرد

نیمم گیاه میشود

نیمم  این پرندگان سیاه که میروند.

بوقتان را حرامم نکنید

در هپروت من صدایی نمی آید.

سبز شود اگر این چراغ

و دوباره قرمز

هوشم را به انتظار باید نشست.

می خواهم سالها بمانم در این چهار راه

که فتحش تنها میرسد

به ادامه همین خیابان...