تبليغاتX
گنبد کبود -

هر آوازي كه سر ميدهم

فرودش ناله اي است كه تو ...

گونه هايم گل مياندازد

قاجاري ميشوم

ميان آدم يخي ها

با دماغ هاي هويچ

و لبخند هاي دروغ

افسوس...

كه گرمترم اينجا

كناراين آدم هاي برفي

از زير آسمان زمين گير تو.

نوشته شده توسط سمیرا کریمی در ساعت 17:15 | لینک  |